Oliwa hiszpańska Extra Virgin Vera del Valles Iruela 250ml

Oliwa Extra Virgin, 100% Vera

Słowo o tej oliwie prosto od rodziny IRUELA:

- W Familia Iruela z dumą prezentujemy naszą oliwę z oliwek extra virgin Vera del Vallès, owoc pełnego pasji projektu rewitalizacji, który przywraca do życia starożytną odmianę z naszej ziemi.

Po latach poświęcenia i troski uratowaliśmy tę wyjątkową oliwkę, pochodzącą z historycznego regionu Vallès, dzięki czemu jej esencja nie tylko przetrwała, ale i lśni jasno w każdej kropli naszej oliwy z oliwek extra virgin (EVOO).

Ta oliwa jest świadectwem naszej pracy na rzecz zachowania lokalnego dziedzictwa rolniczego i zaprasza Cię w niezrównaną podróż sensoryczną.

Nuty degustacyjne i aromaty:

Vera del Vallès to oliwa z oliwek extra virgin o intensywnej, zrównoważonej owocowości i zaskakującej złożoności aromatycznej. W nosie roztacza gamę zapachów przywodzących na myśl zielone migdały, świeżo skoszoną trawę, nuty kopru włoskiego i karczocha, z subtelnym tłem przypominającym dojrzałe owoce polne. W smaku jego wejście jest gładkie, ustępując miejsca umiarkowanej i dobrze zintegrowanej goryczce i ostrości, które przechodzą w trwały i delikatny posmak, pozostawiając wrażenie czystości i świeżości.

Smak z historią i wyjątkowymi właściwościami:

Oprócz charakterystycznego profilu organoleptycznego, nasza Vera del Vallès to oliwa bogata w naturalne przeciwutleniacze i o wysokiej zawartości kwasu oleinowego, który zapewnia mu doskonałą stabilność i czyni go niezastąpionym sprzymierzeńcem zdrowej diety.

Każda butelka odzwierciedla wytrwałość i pasję w przywracaniu autentycznego smaku – smaku, który uważaliśmy za utracony – a który z dumą oferujemy dziś. Ciesz się ekskluzywnością oliwy, która jest płynną historią, odzwierciedleniem odzyskanego dziedzictwa i bardzo limitowaną, wysokowartościową produkcją, idealną do podniesienia poziomu kuchni autorskiej, fine dining, wysokiej gastronomii i przekształcenia każdego dania w celebrację naszych korzeni.

Historia Very

Opór Very: Kronika zapomnianego krajobrazu

Rozdział I: Granitowe korzenie

Dawno temu, zanim ryk silników zakłócił ciszę dolin, krajobraz Vallès Oriental nie był taki, jaki znamy dzisiaj. Był mozaiką życia, krainą granitowych i gliniastych gleb, gdzie przetrwanie kształtowało się w pocie czoła i powolnym chodu zwierząt.
Na tych zboczach narodziła się i królowała oliwka: Vera. Nie była to zwykła odmiana; była dzieckiem tej ziemi, zrodzona, by rozumieć jej klimat. Starzy rolnicy czcili ją nie z kaprysu, lecz z konieczności. Wiedzieli, że pod swoją skórą Vera skrywała rustykalny charakter, siłę życiową zdolną zapuścić korzenie głęboko w suchą ziemię i wydać oliwę o intensywnym złotym odcieniu – jedyny luksus dozwolony na drewnianych stołach surowych wiejskich domów.

Rozdział II: Zima XIX wieku i wielka selekcja

Historii La Vera nie da się opowiedzieć bez wspomnienia o mrozie. Był koniec XIX wieku, burzliwy okres dla katalońskiej wsi. Podczas gdy filoksera pożerała winnice, z gór zstąpił niewidzialny i cichy wróg: silne mrozy.

Stare notatki z pól wspominają, że mróz był tak silny, że rozłupywał kamienie i zamrażał soki w pniach. Wiele odmian oliwek, sprowadzonych z łagodniejszego lub po prostu słabszego klimatu, uległo. Ich gałęzie czerniły i wysychały niczym szkielety we mgle. Ale La Vera del Vallès oparła się.

Te mrozy działały jak bezlitosna forma selekcji naturalnej. Praktyczny i spostrzegawczy rolnik zrozumiał przesłanie: „Jeśli chcemy oliwy, musimy zasadzić La Vera”. I tak ta odmiana rozprzestrzeniła się, stając się niekwestionowanym strażnikiem regionu, jedyną zdolną stawić czoła zimie i przetrwać, by wydać owoce.

Rozdział III: Od muła do maszyny

Przez dziesięciolecia rytm uprawy ziemi wyznaczał chód muła i konia pociągowego. Rolnictwo było powolnym tańcem między człowiekiem, zwierzęciem i drzewem. Odległości między sadzonkami były szerokie, pełne szacunku, zaprojektowane tak, aby pług ciągniony przez zwierzęta mógł przejechać bez uszkadzania dolnych gałęzi.
Zbiory były zarówno świętem, jak i poświęceniem. Całe rodziny, z drewnianymi drabinami i jutowymi workami, uderzały kijami w drzewa oliwne w chłodne zimowe miesiące, ogrzewając dłonie oddechem. Późno dojrzewająca odmiana La Vera wymagała cierpliwości. Nie dawała owoców łatwo.

Jednak nieubłagany czas przyniósł postęp. Od drugiej połowy XX wieku ryk traktorów zaczął zastępować parskanie zwierząt. Początkowo było to błogosławieństwo, które koiło zmęczone plecy. Wkrótce jednak maszyny zaczęły się rozrastać. Rolnictwo przekształciło się w przemysł. Celem była szybkość, natychmiastowa rentowność i monokultura.

Rozdział IV: Wielkie Wygnanie

Nadeszła smutna era wykorzenienia. Region Vallès, który industrializował się w zawrotnym tempie, potrzebował przestrzeni. Pola zbóż, łatwiejsze do zmechanizowania i rozrost miast zaczęły pożerać gaje oliwne.

Stare drzewa oliwne Vera, z ich powykręcanymi pniami i nieregularnymi wzorami nasadzeń, stały się przeszkodą. „Nie warto” – mawiano w spółdzielniach. Nowoczesne traktory, ogromne metalowe bestie, nie mieściły się między wąskimi tarasami ani nie mogły manewrować na zboczach, gdzie królowała Vera.

W ten sposób odmiana została zepchnięta na margines. Dosłownie. Dziś Vera przetrwała niczym uchodźca we własnym kraju: na obrzeżach dróg, na trudno dostępnych tarasach z suchego kamienia, gdzie maszyny nie mogą dojechać, lub strzegąc, niczym żywy posąg, wejść do zamków i okazałych gospodarstw, które zachowały ją wyłącznie ze względów estetycznych i z szacunku dla historii.

Rozdział V: Paradoks nowoczesności

Dziś odrodzenie regionu Vera to herkulesowe zadanie. Współczesne rolnictwo stworzyło świat, który nie jest do tego stworzony. Żyjemy w epoce superintensywnej uprawy: drzewa oliwne sadzi się w żywopłotach niczym zielone mury, zaprojektowane tak, aby ogromne traktory mogły po nich przejechać i zebrać tony plonów w ciągu kilku minut.
Vera, ze swoją energiczną posturą i wolnym duchem, nie daje się ujarzmić i zamienić w żywopłot. Potrzebuje powietrza, potrzebuje przestrzeni. Sadzenie jej dzisiaj oznacza pójście pod prąd. Oznacza rezygnację z całkowitej mechanizacji. Oznacza to, że gdy nadejdzie zima, będziemy musieli wrócić do pracy i używać ręcznych grabi lub wibratorów, ponieważ gigantyczne ciągniki zbożowe, które dominują w regionie Vallès, są bezużyteczne dla tych ogrodów pamięci.
Ekonomicznie to samobójstwo. Liczby po prostu nie mają sensu w porównaniu z plantacjami przemysłowymi na południu. Koszty pracy są wysokie, produkcja nierównomierna, a nakład pracy trzykrotnie większy.

Epilog: Tryumf Serca

A jednak Vera nie umarła. Dlaczego?

Ponieważ pozostała resztka buntowników. Rolnicy, którzy patrzą już nie na arkusz kalkulacyjny, ale na serce.

Czas zbiorów: koniec października 2025

Odmiana oliwek: 100% Vera del Valles

Kwasowość: b/d (czekamy na raport z badań, wkrótce udostępnimy informację ale wg zapewnień rodziny Iruela, oliwa ta ma kwasowość znacznie poniżej 0,2)

Pochodzenie: region Valles, Barcelona, Hiszpania

Rekomendacje kulinarne dla oliwy Extra Virgin Vera del Vallès

• Dania na zimno i wykończenie (idealne zastosowanie)

Ta oliwa nie dominuje, tylko podnosi jakość składników.
• Sałaty liściaste i kompozycje sezonowe
(rukola, roszponka, endywia, sałata rzymska, fenkuł) podkreśla zielone nuty i świeżość
• Carpaccio i tartary: wołowe, z tuńczyka lub łososia, z buraka lub cukinii
gładkie wejście i czysty finisz nie zaburzają struktury dania
• Świeże sery
• burrata
• mozzarella di bufala
• ricotta
• queso fresco, oliwa wzmacnia mleczność i delikatną słodycz

• Ryby i owoce morza (kuchnia śródziemnomorska & autorska)

• Ryby pieczone lub gotowane na parze
(dorsz, turbot, sola, dorada) – kilka kropel na talerz
• Owoce morza: przegrzebki, krewetki, ośmiornica
używana po obróbce cieplnej jako oliwa wykończeniowa

• Pieczywo i klasyka premium

Prosty produkt = pełna ekspresja odmiany.
• Chleb na zakwasie, focaccia, coca catalana
• Pan con tomate (w wersji fine dining)
• Degustacje oliwy – solo lub z solą morską w płatkach

• Warzywa i kuchnia roślinna

• Karczochy (gotowane, grillowane, marynowane)
• Szparagi (białe i zielone)
• Pieczone warzywa korzeniowe – dodana po upieczeniu
• Kremy warzywne (por, seler, kalafior) – kilka kropel na wierzch

• Kuchnia autorska & fine dining

Zastosowania typowe dla restauracji wysokiej klasy:
• Wykończenie talerza (finishing oil)
• Emulsje i vinaigrettes premium
• Oliwa do aromatyzowania puree i sosów na zimno
• Minimalistyczne dania degustacyjne, gdzie liczy się historia produktu

Wartość odżywcza w 100 g

Wartość energetyczna: 3700 kJ/ 900 kcal

Tłuszcze: 100 g

w tym

-kwasy nasycone 12 g

-kwasy jednonienasycone 80 g

-kwasy wielonienasycone 8 g

Vitamina E: 30 mg

Vitamina A: 300 mg

Zawiera znikome ilości węglowodanów, cukru, białka i soli.

Chronić przed światłem i ciepłem.

Data „najlepiej spożyć” do końca: 12.2026 (producent rekomenduje na etykiecie przydatność tylko 1 rok, gdzie prawo zezwala na 2 lata. Jest to podyktowane filozofią producenta, że oliwa powinna być spożyta w optymalnym okresie jej świeżości)